Hakkımda

1982 de doğdum
Ama terk etmedim doğduğum şehri
İstanbul terk edilir yer değil
9 yaşında Kütahya’da bir pilotun oğluydum
16 ımda meslek liseli
20 imde Yıldız Teknik’te bilgisayar öğretmenliği öğrencisi
25 imde bilgisayar programcısı
30 umda girişimci

Kimi insan otların kimi insan balıkların çeşidini bilir
Ben kodların
Kimi insan ezbere sayar yıldızların adını
Ben yazılım patternlerinin

Trenlerde de uyudum çadırlarda da
Açlık çekmedim ama rejim yaptığım oldu :)

Yolumdan çevirmeye yeltendiler beni
Sökmedi
Herkesle uyuşmadım, iyiki uyuşamadım

Sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım
Ben aldatmadım kadınlarımı
Konuşmadım arkasından dostlarımın
Çok iyi dostluklarım da oldu
Dostluk sandıklarım da
Hep umutla, sandıklarımı taşıdım yanımda

İçtim ama akşamcı olmadım
Hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana

Sözün kısası,
Bugün Doğubayazıt’ta sıkıntıdan patlamakta olsam da
İnsanca yaşadım diyebilirim
Ve daha ne kadar yaşarım
Başımdan neler geçer daha
Kim bilir.

Doğubayazıt, Nisan 2008

Daha güzel bir otobiyografi örneği için;
Nazım Hikmet’in Otobiyografi‘sine bakabilirsiniz