Writing Something

Reading the manuals is good. And sure it is necessary.

But there are sometimes even I read the manuals I can’t figure out what is going on.

There are good manuals and bad manuals,
but also for me there are some topics that I can’t figure out without practicing with a guider …

I am a software developer… My days passes with learning from manuals.
But I see that it is not going fast that way. I think it is not the way for everybody.

In mail groups or company environments you can see people are directing you to manuals.

Everybody has a diffrent way of learning things.

Some people read one time and can quickly re-produce it.

Some read one time understand the main idea but can’t reproduce first time. Needs to ask more questions.

Some read many time, reproduce many time and then learn the thing….

Everybody can do every thing. But needs diffrent intro periods.

Manuals are fast and good on reminding things to everybody.

But if some one beats the obstacle, you will finish the task faster …

please take a look at the candle problem

The main reason I blog about this is I see a working environment improvement here. 

If we follow the KISS principle better we may have the chance to be more productive. In today’s development environment most of the tasks are super simple for “Innovators”, “Early Adopters” can join the challange but they suffers a little. “Early Majority” nearly have no chance…

Nearly all the world has the problem to find the good developers. I think we are searching the wrong ones… We need to prepare an easy environment for also early and late adopters … There are really few of innovators…

Manuals are not always written for “Early Majority” …

Maybe they look at the manual and don’t find their solution and ask questions and that is a productivity killer. We loose 2 people’s time…

To create a fast growing and cheap environment we need to create tasks for “Early Majority”

References

infoq.com/presentations/Ideal-Programmer
programmers.stackexchange.com/questions/84396/how-many-questions-are-appropriate-to-ask-as-an-intern#answer-84398

İnsanların 3 beyni var. İlkel, duygusal ve mantıksal beyinler.

Çoğu zaman kurduğum cümlelerin mantıksal beyni geçip duygusal ve ilkel beyinleri rahatsız edebilecek yerlere dokunduğunu fark ettim.

Mantıksal beyne hitap ettiğimi düşünerek bazı beklentiler oluşturuyorum.  Bir şekilde insanlara ulaşma denemelerimde mantıklı karşılıklar almadığım çok oluyor. Biraz daha iyi bir dinleyici olsam belki hiç denemeyeceğim o ikna girişimini…

Belki vaktim olduğunda bu konuyu bir psikolojik danışmanla uzun uzun konuşmam lazım :)

Herkesin bazı kalıpları var ve sizi iyice tanıyana kadar daha önce geçirdiği yaşantılarda bir yer seçip oraya koyuyor sizi ve sizin söyledikleriniz o kalıbın içine göre değerlendiriliyor. O kalıba girdikten sonra çıkmak da kolay değil. Aslında bu ön yargıların bizi koruduğunu da düşünebiliriz… Ama yanlış kalıba koyduğumuz biri ile olan iletişimimiz zor bir sürece giriyor.

Bir startup üyesi olduğunuzda, önce insanların sizi hangi kalıba koyduğunu anlayabilirseniz, sizi duymalarını belki sağlayabilirsiniz.

Startup süreçleri benim için her anında çok keyifli ancak ikna süreçlerindeki teatral durumlar yapıma uygun olmadığından işim çok zor gözüküyor…

Türkiye’de bir web startup olmanın en büyük zorluğu bir ekip oluşturmak.

Kahve muhabbetlerinde parasal kaynakların azlığından dem vurulur hep, ama ben 1-2 kez başaramama tecrübesi edinmiş bir girişimci olarak gördüğüm kadarıyla sorunumuz birlikte bir şeyler yapmayı bilmediğimizi bilmemek…

Aslında kar zarar tablosunu doldurunca görüyorsunuz ki… Belli seviyedeki bir yazılımcı ay sonunda maaşından kalan ile bile bir ürün üretme sürecini finanse edebilir… (tamam, satma/pazarlama kısmında biraz kaynak gerekebilir :) )

Teknik insan, yetenekli eleman az muhabbeti yapanlarda var ama bizim için bu söz konusu değil çünkü o bahsedilen az kişiler biziz… Kimsenin bulamadığı kişilerden 3-4 tane birden etrafınızda olabiliyor… Gel şunun ucundan tut dedin mi Türk gibi de başlıyoruz ama Alman gibi çalışıp İngiliz gibi bitirme durumuna gelemiyoruz…

Birde birinin ekibine motivasyonlu bir şekilde dahil olmak için o kişinin illa bir efsane olmasını istiyor gördüğüm kadarıyla insanlar… Ya da daha önceki yaşantılarında başarı olarak adlandırdığı bir şeyden geçmesini istiyor… Bu durum kapitalizmin sinsi bir oyunu gibi… İnsanlar, birleşip özgürleşmek için, aslında olmayan bir şeyin gerçekleşmesini bekliyorlar!

Gençtur’un düzenlediği gönüllü çalışma kamplarına katılmıştım okul zamanları… O gönüllü çalışma ortamlarının her biri birer startupmış meğer… Şimdi daha iyi görüyorum.

Gönüllü çalışma ortamlarında bir birimize bir şeyler öğrettiğimiz olur. Yaptığımız gönüllü işi daha iyi kotarmamız için birbirimize daha önceki yaşantılarımızdan deneyimler aktarırız… İnsanların birbirini duyabildiği, ender guruplardandır gönüllü çalışma ortamları… Birine sarhoşken oynayabileceği bir oyun bile öğretsen, onun yaşamına kattığın bir değer olduğunu bilir…

Gelgelelim ciddi tecrübeler aktarsam da, alması gerekenden fazla maaş alsa da, startup da taşın altına elini sokma motivasyonunu kurmak çok zorlandığım bir konu…

Startup rutini olmayan sizi büyütecek olgunlaştıracak bir şeydir… Ne bilmediğinizi öğrenirsiniz startup’larda! Bu paha biçilmezdir…

Drew Dudley’in “everyday leadership” videosunu duygularıma tercüman buluyorum. Her gün çok sıradan ve kendinden kaynaklı gördüğün şeylerin bir tetikleyeni olduğunu fark etmeli insanlar…

Ben bana bir Ağabey’im “daha sıkı çalışman lazım Serdar” dedikten 2 yıl sonra duyabildim… Şimdi öğüt sırası bana geldiğinde 2 yıl sonra duymasınlar diye çabalıyorum…

Öte yandan ben bir yazılım geliştirici olarak teknik tarafım ağır bastığı için insanları bir araya getirmede yeterli kuru yapamıyor olabilirim… Bu satırları okusaydım bana yararı olurdu diye düşündüğüm için yazdım. Biraz içimi döküp rahatladım…. Benden sonra benim yolumdan giden birilerinin lolipop anı olabilir belki…

Pazar günü çok güzel bir etkinlik yaptık alt.net olarak. Benim katıldığım en güzel alt.net etkinliğiydi. Umarım sonraki etkinlikler daha da güzel olur. Facebook gruba yüklenen fotoğraflara bakmak istiyebilirsiniz. Sunular biraz daha sonra yayınlanacak gibi. ama benim hazırladığım sunumu slideshare ve speakerdeck e yüklemiştim.

Sunum yapmak ile ilgili insanların farklı görüşleri olduğunu fark ettim. Bu konuda biraz içimi dökmek istiyorum.

Sunum yapmak için belli bir noktaya gelmek gerektiğini düşünüyor çoğunluk. Gelinecek nokta diye bir şey yok. Aramızda geyik yapıyoruz. O geyikler kiminin zaten bildiği şeyler olabilir ama zaten bilenlerden çok daha büyük bir kalabalığın daha hiç duymadığı şeyler de olabilir.

Türkiye gelişmekte olan bir ülke. Bu şekilde kalmasının önemli sebeplerinden  biri de tecrübelerini paylaşmak için bir noktaya gelmeyi bekleyen insanlar olması. Bilmiyorum sadece bir noktaya gelmeyi mi bekliyorlar yoksa sadece kendileri bilince daha iyi oluyor mu zannediyorlar…

Sen o tecrübeni paylaşmayınca senin kaybettiğin zamanı başkası da kaybediyor… Ve olması gerektiğinden çok daha yavaş ilerleyen bir sektör oluyoruz.

Zaten bütün kaleler zaptedilmiş, bütün tersanelere girilmiş ve her köşe bilfiil işgal edilmiş. Sende gaflet ve dalalet içinde olma…

Paylaş, paylaştır….

Bir de tabi paylaşılmasını bekleyen armut piş ağzıma Türkçe düş diyen arkadaşlar var …

İngilizce öğrenemiyorum diye bir şey yok… Bu sektörde olup da İngilizce bilmemek kabullenilebilir bir şey değil… Arkadaş sen de biran önce İngilizceyi daha iyi öğren, sektörüne/ülkene zarar veriyorsun…

I personally don’t think that internet content needed to be controlled.
People can choose to close the content which they don’t like.

If the governments want to make internet safer,
they should focus on how they increase users’ safety on the internet.
For example; the information that is taken during subscription should be restricted.
Users should be informed about not giving their personal info’s on internet.

Internet also should be accessible to everyone freely with common and little taxes… not the monthly expensive bills.

Take Action!
google.com/takeaction

Özgür ve açık bir dünya, özgür ve açık İnternet ile mümkün olabilir. İnternet’in geleceğine karar verenler sadece hükümetler olmamalıdır. Dünyada İnternet’i kullanan milyarlarca kişinin ve onu oluşturup yaşamasını sağlayan uzmanların da işin içinde olması gerekir.

İnternet’te sunulan içeriğin herhangi bir denetime ihtiyacının olduğunu düşünmüyorum.
İsteyen istediği zaman kapatabilir beğenmediği içeriği eğer karşısına çıkarsa…

Hükümetler ile de bişeyleri denemetlemek istiyorlarsa.
İnternet de kullanıcıların güvenliğini arttırabilecek şeylere odaklanmalıdırdır.
Mesela üyelik gerektiren sistemlerin isteyebileceği bilgiler kısıtlanmalıdır.
Uygulamalar aklına her gelen bilgiyi kullanıcısına soramalıdır.

Kullanıcıların bilgilerini vermemeleri ile ilgili bilince gelmeleri için çalışmalar arttırılmalıdır.

İnternet genel ve küçük bir vergi ile ülke genelinde ücretsiz erişilebilir hale getirilmelidir.

Aklıma gelen bir başka konuda İnternet’ten alışveriş ile ilgili dolandırıcılıkların zorlaştırılması için ödeme sistemlerinin merkezileştirilmesi ve geliştiricilere açık kapı bırakmadan çalışması ile ilgili çalışmalar yapılmalıdır. Bu bağlamda BKM Ekspress‘i çok vizyoner bir çalışma olarak görüyorum. Paypal’i localleştiremedik ama BKM Ekspress de başarabiliriz.

Sizde görüşlerinizi bildirin!
google.com/takeaction